เพราะการเดินทาง สอนให้เรารู้จักรับผิดชอบและการเดินทางครั้งนี้ ก็ทำให้รู้จักกับความรับผิดชอบ ที่มากกว่าแค่เรื่องของตัวเอง . เรามีโอกาสได้มาทริป “มาหาสมุทร” พาเรามาถึง เกาะยาวใหญ่ จังหวัดพังงา ตลอด 3 วัน 2 คืนที่เกาะยาวใหญ่ เราจะได้เรียนรู้ถึงคุณค่า และวิธีการอยู่ร่วมกับทะเล . คนเมืองอย่างเรา ชอบเวลาได้ออกมาต่างจังหวัดอยู่แล้ว วิวตึกสูง ก็เปลี่ยนเป็นวิวยอดมะพร้าวสูงริมทะเล กลิ่นควันรถ ก็กลายเป็นกลิ่นไอทะเล ความสะดวกสบายไม่ได้เพียบพร้อมเหมือนในเมืองหลวง แต่ไม่ได้ลำบากเกินกว่าจะใช้ชีวิต . เอาจริงตอนที่จะได้มาทริปนี้ ที่จะพาเรามาเรียนรู้ การอยู่ร่วมกันกับทะเล จากพี่ ๆ ชาวบ้านบนเกาะเราตื่นเต้นที่จะไปลองใช้ชีวิตที่อยู่กับธรรมชาติ เรื่องระบบนิเวศที่สัมพันธ์กับมนุษย์ ความอุดมสมบูรณ์ของสิ่งแวดล้อม ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตและการประมงตามวิถีดั้งเดิมที่ยังคงเอกลักษณ์ และได้ไปดู ไปสัมผัสเส้นทางท่องเที่ยวชุมชนช่วยกันคิด ช่วยกันทำ พายเรือคายัคในป่าโกงกาง ไปเกี่ยวเบ็ดตกปลาทราย ปล่อยหอยชักตีนให้โตตามธรรมชาติในทะเล นี่แค่กิจกรรมคร่าว ๆ ที่เราได้ทำในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ . แต่เมื่อมีการท่องเที่ยว มีคนปักหลักมากขึ้นเข้ามา สิ่งที่ต้องพูดถึงและพบเจอแน่นอนคือเรื่องของ “ขยะ” แต่เมื่อขยะจากทุกแหล่งบนโลก ไม่ถูกจัดการอย่างถูกต้อง ใครจะรู้บ้างว่า “ทะเล” คือผู้รับสิ่งเหล่านั้นไว้ทั้งหมด . มันน่าเศร้านะ ที่เราไม่ได้สร้าง เป็นผู้ให้ด้วยซ้ำ แต่กลับต้องมารับผลเสียเหล่านี้ การมาครั้งนี้ เลยทำให้เราได้เห็นถึงผลเสียของการที่ไม่ถูกจัดการเรื่องขยะ การไม่แยกขยะ ทิ้งขยะไม่เป็นที่ การสร้างขยะเพื่อความสะดวกสบายตามวิถีคนเมือง . เพราะเราอยู่ในเมืองเราแค่ทิ้งขยะให้ลงถัง แค่นั้นเราก็รู้สึกว่าเพียงพอแล้ว แต่ไม่เลย การแยกขยะ และสร้างขยะให้น้อยที่สุดนั่นคือทางออกที่ดีที่สุดต่างหาก เพราะการแยก นำไปสู่การใช้ใหม่ และการจัดการที่ดีกว่า สร้างขยะให้น้อยที่สุด พกขวดน้ำ กล่องข้าว ไม่รับถุง ไม่รับหลอด จริงแล้วสิ่งเหล่านี้มันไม่ได้ยาก แต่แค่มันไม่สะดวกสบาย เราเลยเลือกที่จะไม่ทำกัน . เราเลยอยากแบ่งปันเรื่องราวเหล่านี้ให้ทุกคนได้มาอ่านกัน แต่มันคงจะดีกว่านี้ ถ้าคุณจะเปลี่ยนจากการเป็นแค่คนอ่าน แต่มาเป็นคนที่เริ่มลงมือทำไปด้วยกัน

กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ก่อนออกไปดูพื้นที่บนเกาะยาวใหญ่ ก็ทานอาหารฝีมือพี่ ๆ ชาวบ้านกันก่อน ทั้งข้าวยำ ขนมจีนน้ำยาปู ถึงเครื่องแกงใต้สุด ๆ

มาทริป มาหาสมุทร เขามีกระติกน้ำแจกด้วยนะ เริ่มลดการใช้พลาสติกกันตั้งแต่จุดแรกเลย

นี่ขนมชาวใต้ อันสามเหลี่ยมคือข้างในเป็นข้าวเหนียวห่อด้วยใบจาก อันยาว ๆ ข้างในเป็นไส้ข้าวเหนียวกะทีใส่ลงไปในหม้อข้าวหม้อแกงลิง เป็นการกินหม้อข้าวหม้อแกงลิงครั้งแรกของเราเลย เมนูนี้หาได้เฉพาะภาคใต้เท่านั้น และหากินยากด้วยนะ

เรามากันที่แหลมหาด มาดูระบบนิเวศของที่นี่และเรียนรู้ถึงความสำคัญของหญ้าทะเล ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของระบบ   นิเวศเลย เพราะเป็นอาหารสำคัญสำหรับพะยูน เต่า และยังเป็นที่ฟักไข่ของสัตว์ทะเลอีกหลายชนิดด้วย

แถวแหลมหาดก็จะมีป่าชายเลนอยู่ด้วย

ตั้งแต่เราขึ้นมาบนเกาะยาวใหญ่ เจอนักท่องเที่ยวต่างชาติเยอะมาก

มาดูแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำกันที่ป่าชายเลนหมู่ 1

บังยา ชาวบ้านที่เกาะยาวใหญ่ ผู้ที่คอยให้ความรู้เราตลอดทั้งทริป บังยาน่ารักมาก สงสัยอะไรถามได้ ผู้คนที่นี่เวลา  คุยด้วยจะมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้เราทุกครั้ง

บอกบังว่าขอถ่ายรูปหน่อย ก็ยิ้มให้ขนาดนี้เลย

ที่เกาะยาวใหญ่ส่วนใหญ่จะเป็นพี่น้องชาวมุสลิม

จากนั้นมาเรียนรู้ประมงพื้นบ้านแบบปักษ์ใต้กัน

เหยื่อในการตกของเรา

คันเบ็ดยาว ๆ นั่นเรียกว่าเบ็ดไม้ระกำ

ต้องเดินลุยทะเลกันมาถึงเข่ากว่าจะตกปลาทรายได้ ที่มาตกส่วนใหญ่ก็คือมาตกปลาทรายกันนี่แหละ

คืนนั้นมีการล้อมวงพูดคุยกับพี่ธนู ถึงการพัฒนาเกาะยาวใหญ่กัน

นอนเต็มอิ่ม อีกวันต้องใช้แรงกันอย่างมาก กับการพายเรือคายัคสำรวจความอุดมสมบูรณ์ของป่าโกงกางกั

ป่าโกงกางที่นี่ยังสมบูรณ์มาก ระหว่างทางก็จะเจอกระแสน้ำทวนเรื่อย ๆ ใครคิดว่าพายคายัคง่าย แต่พายทวนน้ำนี่เล่นเอาแทบหมดแรงกันเลย

จากป่าโกงกางก็ออกมาสู่ทะเลกัน พายไปกันที่หาดโละวัก เราจะพักและกินข้าวเที่ยงกันที่นั่น

มีพี่ๆมาก่อไฟย่างปลาให้ด้ว

อาหารเที่ยงของเรามาแล้ว ห่อใบตองลดการใช้โฟมและภาชนะพลาสติกด้วย อย่างหนังยางที่รัดมา ทางทีมงานก็แยกที่เก็บหนังยางให้เฉพาะเลย มีพี่คนนึงในทริปบอกกับเราว่า ปกติหนังยางเราจะเก็บไว้ใช้เอง บางครั้งใช้ไม่ทันมันก็จะแห้งและใช้ไม่ได้ ลองเปลี่ยนเอาไปให้แม่ค้าแถวบ้านก็ได้ ช่วยกันใช้ และลดการสร้างเพิ่มด้วย

พายเรือเหนื่อย ๆ ดื่มโค้กเพิ่มความสดชื่นกันซะหน่อย อ่อ เสื้อมาหาสมุทรที่เราใส่กัน เป็นเสื้อที่มาจากการรีไซเคิลขวดพลาสติก ผ่านกระบวนการต่าง ๆ จนออกมาเป็นเสื้อตัวนี้นี่เอง

กินเสร็จถึงช่วงให้ความรู้เรื่องขยะ ว่าถ้าเราต้องแยกขยะอย่างจริงจัง มันแบ่งออกเป็นกี่ประเภท พลาสติกมีกี่แบบ แบบไหนบ้าง ก่อนที่จะเริ่มลงมือเก็บบริเวณหาดกัน แต่ถ้าเอาง่าย ลองไปถามร้านรับซื้อขยะแถวบ้านดู เขาจะอภิปรายให้คุณฟังเลยว่าควรแยกขยะยังไงบ้าง อย่างขยะพลาสติกก็ควรแยกออกมาเป็นสัดส่วน เพื่อให้มันกลับไปสู่กระบวนการ
รีไซเคิลได้จนสุดสาย

ทั้งคนที่มาทริป ทีมงาน ชาวบ้าน ช่วยกันเก็บกันแยกขยะอย่างเต็มที่

จากหาดโละวัก เรามาปล่อยหอยชักตีนกันต่อที่หาดปราการ

เราว่าหาดนี้เป็นหาดที่สวยมากหาดนึงของเกาะยาวใหญ่เลย เด็ก ๆ ชาวบ้านก็มาพักผ่อนมาเล่นที่นี่กันเยอะ น้อง ๆ น่ารักมาก

นี่ไงเจ้าลูกหอยชักตีนทั้งหลาย ไปใช้ชีวิตในทะเลกันดีๆ นะ

คืนวันสุดท้ายบนเกาะยาวใหญ่ เราได้มากินมื้อพิเศษอาหารสไตล์ Chef’s Table ที่หาดแสงดาว โดย เชฟอุ้ม คณพร จันทร์เจิดศักดิ์ เจ้าของร้าน ตรัง โคอิ แต่ละเมนูที่เชฟนำมาเสิร์ฟก็จะใช้วัตถุดิบท้องถิ่น และมีสตอรี่ในการทำออกมา ที่ประทับใจสุดคือเชฟคิดทุกอย่างในการทำแต่ละเมนู และรสชาติคืออร่อยมาก จนอยากจะตามเชฟไปกินถึงร้านที่ตรังเลย

เช้าวันสุดท้ายเรามานั่งล้อมวงพูดคุยถึงความประทับใจ และเรื่องราวต่างๆ ที่อยากบอกเล่ากันถึงครั้งนี้ ที่นอกเหนือจากการมาเที่ยวมาเรียนรู้ คือการที่ต้องรับผิดชอบต่อโลกใบนี้ให้มากขึ้น

หลังจากพูดคุยเสร็จก็ได้เวลาช็อปปิ้งกับผลิตภัณฑ์ของชุมชน ทั้งเครื่องสาน กระเป๋าสาน

ไข่เค็มใบเตย ผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติต่าง ๆ ที่ประทับใจมากคือแพคเก็จจิ้งของชุมชนเกาะยาวใหญ่ดีมาก           เราดีใจที่ได้เห็นถึงความใส่ใจ ความเข้าใจในการสร้างผลิตภัณฑ์ของที่นี่มาก ๆ

นอกจากของซื้อแล้วยังมีขนมท้องถิ่นให้ชิมอีกเพียบ

พี่แอนผู้ร่วมทริปของเราที่พกกล่องซิลิโคนของตัวเองมาด้วย น่ารักมาก

จบแล้วกับทริปมาหาสมุทร เราได้มาเรียนรู้ มาทำความเข้าใจ และให้เราได้มีโอกาสมาบอกเล่าเรื่องราวของทริปนี้กัน ความประทับใจของการเดินทาง ที่นอกจากวิวสวย ๆ อาหารอร่อยๆ ผู้คนน่ารักๆ แล้ว ก็คงเป็นเรื่องของการเรียนรู้ ว่าในแต่ละการเดินทางนั้น เราได้เรียนรู้กับอะไรบ้าง และได้เอาสิ่งนั้นกลับไปใช้ยังไงบ้าง ซึ่งประสบการณ์แบบนี้ภาพถ่ายมันก็เล่าไม่ได้ทั้งหมด นอกจากคุณจะต้องออกมาเรียนรู้ ออกมาเดินทาง เก็บเกี่ยวประสบการณ์แบบนี้ ที่ในโลกอินเตอร์เน็ตก็ทำให้ไม่ได้ อยากให้ทุกคนที่ได้อ่านได้ลองออกเดินทาง ออกไปเรียนรู้ เหมือนที่ครั้งนี้เราได้เรียนรู้ต่อการรับผิดชอบต่อโลกใบนี้ให้มากขึ้น อย่างการแยกขยะ เราอาจจะยังทำได้ไม่คล่อง แต่อย่างน้อยเราก็ได้เริ่มทำแล้ว คุณล่ะรออะไรอยู่ 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here